شيخ حسين انصاريان
139
تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى)
كنيهء ابوالطاهر و ابوالطيّب كنيهء ديگر حضرت رسالت پناهى كه بر او و اهل بيت پاك او صلوات الهى باد بى تناهى : « ابوالطّاهر » و « ابوالطيّب » است كه پيامبر را پس از بعثت پسرى خدا به عطا داد به نام عبداللَّه و همچنين موسوم به طيّب و طاهر كه پورِ پاكِ باز پسين پيك پروردگار بود و از آن سراج فروزان ظاهر و از آن بدر درخشان باهر . لكن حقيقت را كه هيچ خردمند منصفى را مجال انكار آن نيست اين است كه : مصطفى - صلى الله عليه و آله - پايهء پاكى بود و اصل طهارت . پيكرش منزّه و روانش مبرّى و جانش مصفّى از هر آلايشى ، كه عادات نادرست روزگار تيره و تار جاهليّت باعث گشته و بر جاى نهاده بود ، روانش مبرّى از هر آشوبى كه نفس سركش موجب گردد و ديو پليد آتش خانمانسوز آن را بر افروزد و جانش مصفّى از هر تعلّقى جز تعلّق عبوديّت به آسمان قدس ربوبيّت و مجرّد از هر توجّهى مگر توجّه به وجههء ازل و ابد و قبلهء مقبول سرمد كه كردگار واحد احد است و آفريدگار غنىّ سرمد . خدايش چنين خواسته بود و به حكم موهبت بدين مزيّت آراسته . خدايى كه پاكى و طهارت را آفريده و آن را بر آلايش و ناپاكى برگزيده ، بدين اراده محمّد را و معصومين از خاندان او را كه جملگى آزاد از هر كدورتند و از هر تعلّقى جز به جناب دوستْ آزاده ، از پليدى پاك كرده ، نا پاكى را از ظاهر و باطنشان زدوده . اين خواست خداى جهان است كه اين برگزيدگان دورِ زمان مطهّر باشند و مصفّى و منزّه و مبرّى و هم اوست كه اين نكتهء دل آويز را در كتاب مجيد روحانگيز خود به وضوح تمام بيان فرموده است . إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً » « 1 »
--> ( 1 ) - احزاب ( 33 ) : 33 .